Na stòria ëd famija

(conta d'Àfrica)


I seve mai ciamave përchè ij crocodilo a taco mai le galin-e? A l'é na stòria ch'a armonta a n'época tant leugna che a l'é scasi finìa ant la dësmentia.

Un di che la galin-a a andasìa a bèive al ri, ël crocodilo, sgnor ëd j'eve, a l'ha s-ciairala e a l'é bërlicasse ij barbis. «Coma a l'é bin gròssa sta galin-a! Che bel past ch'i farai!» a s'é disse, con l'euj sbëlusent. A l'é campasse an sla cita galin-a e a la ciapala për na piòta. Ël volàtil a l'ha crià furiosaman, a l'ha sbatù j'ale e a l'ha sërcà an tute le manere dë scapé al mostro. Ma ël crocodilo a la tnisìa fòrt antra ij sò dent e a l'avìa gnun-a antension ëd lassela parèj. E a l'é antlora ch'a l'ha sentù:
- Lass-me! Su, lass-me, grand frel!
- Tut ësburdì ëd sent-se ciamé parèj, ël cocrodilo a l'ha duvertà soa boca e la galin-a a l'é tornass-ne tranquila al vilage.
Ël di apress, a l'é tornass-ne, pien-a ëd fiusa, a bèive al ri. Ël crocodilo a l'era sempe là, a l'avàit, con na fam ch'a-j rusiava la pansa. Doi di ëd giun, a l'era afros! Antlora, a l'é pressipitasse an sla galin-a. Pen-a ch'a l'ha pijala për la coa, chila a l'é torna butasse a cacaré bin fòrt:
- Lass-me! Su, lass-me, grand frel!
Contacc! Tut ësburdì, ël cocrodilo a l'ha lassala scapé për la sconda vira. Ah, coma a l'era fastidios! Ma përchè st'osel maledet a lo ciamava «grand frel»? A ventava assolutaman arzòlve st'enigma.
A l'é andass-ne a trové ël serpent a uciaj, sò amis, e a l'ha contaje l'afé. Con j'euj a mità sarà, ël serp a l'ha siflà:
- La galin-a a l'ha pa mentite. Falabrach, sas-to nen che le galin-e a nasso an dj'euv, pròpe coma vojàutri, ij cocodrilo?
Ël cocodrilo a l'é vnùit pensieros.
- Ël serpent a uciaj a l'ha pro rason. Dagià che la galin-a a fà dj'euv, a l'é almanch mia cusin-a, s'a l'é nen fin-a mia seur! a l'ha barbotà.
E a l'é da col temp-là che le galin-e a van a spass pasie arlongh dij ri, sota 'l nas dij cocodrilo. A arzigo gnente: na seur as mangia nen, figurom-se!